Uncategorized

Waarom deze blog

Deze blog ben ik waarschijnlijk ergens begin 2016 gestart. De site raakte eind 2016 gehacked, zodat ik alles opnieuw moest schrijven. Ik vind het echter belangrijk dat mijn verhaal, en alles wat daarbij hoort, wordt gedeeld. Het is mijn droom om in een land te leven waar ‘legalisatie’ geen heet hangijzer meer is. Een land waarin cannabis gewoon weer kan groeien in de tuin, naast tijm, rozemarijn en andere geneeskrachtige kruiden. Een land, waarin gestandaardiseerde cannabis op verantwoorde manier wordt toegediend aan patiënten en standaard is opgenomen in medische protocollen. Een land wat niet meer bekend staat om haar ‘vrije’ coffeeshop mentaliteit, maar koploper is op gebied van cannabismedicatie en voorlichting.

 

Maar goed, ik dwaal af.. Het was dus ergens begin 2016. Ik had een heel heftig jaar achter de rug. Een jaar vol emotie, liefde, vreugde en intens geluk. Maar helaas ook een jaar vol verdriet, radeloosheid, lange nachten en pijn, vreselijke pijn. Tijdens dit jaar was het voor mij zo goed als onmogelijk om mijn verhaal op te schrijven. Ik kon amper nog een pen vasthouden en typen op een laptop ging al helemaal niet omdat elke ‘slag’ op het toetsenbord gepaard ging met vlammende, stekende pijnscheuten. Daarnaast kon ik moeilijk stilzitten. Omdat de pijn permanent aanwezig was, zocht ik steeds naar afleiding. Ik liep vaak doelloos door het huis, al dan niet met mijn zoontje op de arm. Of in een draagdoek. Want er is een tijd geweest dat ik hem zelfs niet meer kon vasthouden, laat staan optillen. Drie maanden lang had ik niet kunnen slapen van de pijn. Toen steeds meer spierfuncties uitvielen, raadde mijn huisarts fysiotherapie voor. Dat werkte met wisselend effect. Vaak kwam ik wel wat verlicht thuis, maar ’s avonds nam de pijn weer aan en leek het een paar dagen wel erger te zijn dan ervoor. Het grote probleem was misschien wel dat ik gewoon niet kon slapen van de pijn. Ik was continue bezig met het verwerken van de intense steken en vlammende, trekkende pijnscheuten die op de meest onverwachte momenten in mijn rug, schouders, armen, handen en vingers te voelen waren. Naast de onzekerheid, het niet weten wanneer een pijnaanval zou komen, maar vooral ook het niet weten wanneer de pijn zou ophouden en ik weer ‘vrij’ zou zijn van pijn, had me naast lichamelijk ook een geestelijk wrak gemaakt.

 

Wat CBD olie voor mij heeft betekent kan ik met geen pen beschrijven. Alhoewel de pijn grotendeels bleef, was ik er minder gevoelig voor. Ik merkte de pijn nog wel -zeker!!- maar ik kon er beter mee om gaan. Het ‘scherpe kantje’ was eraf. Maar belangrijker nog dan de pijn, was dat ik eindelijk weer kon slapen. Niet veel, elke dag maar kleine beetjes. Dit heeft echter een genezingsproces in werking gezet waardoor ik volledig herstelde. Ook indirect merkte ik verschil in mijn lijf, door de CBD. De vreemde zenuwsteken die ik heel mijn leven al heb (vaak gevolgd door een periode van volledig ‘doof’ aanvoelen van de huid op de plek waar ik de steken voelde) verdwenen bijna volledig. Mijn immuunsysteem verbeterde: ik was minder vaak en minder lang ziek. En vooral ook de neerslachtigheid. Depressieve gevoelens verdwenen als sneeuw voor de zon, zodat ik weer aangenaam was, als vriendin maar vooral ook als moeder.

 

Om me heen, en vooral ook door de mensen die ik sprak in de winkel van mijn vriend, zag en hoorde ik hoeveel baat mensen hebben bij cannabis – zowel de CBD áls de THC of in combinatie. Er wordt echter van alles en nog wat over gezegd. Er is nood aan nuance en vooral goede informatie. Vandaar deze blog, ik wens iedereen die het leest veel plezier en vooral veel gezondheid toe!

 

2 gedachten over “Waarom deze blog

Reacties zijn gesloten.