BlogZenuwpijn

Rode rozen: genezen van pijn!

Hoe bijzonder als er een ex-collega van mij binnenstapt in de winkel van mijn vriend met een mooie bos rode rozen in zijn hand. Ze zijn voor ons, omdat hij zo blij is dat hij eindelijk van zijn pijn is verlost. M. maakte vorig jaar een vreselijk ongeluk met de motor: hij belandde in een ravijn, waarbij hij zijn ribben brak. Na een lange revalidatieperiode bleef hij met onverklaarbare zenuwpijn rondlopen. Zijn artsen hadden al verschillende therapieën geprobeerd, niets hielp. M. gebruikte dagelijks zoveel morfine dat hij er bijna aan verslaafd was geraakt. Gisterenmiddag was zijn laatste hoop gevestigd op een injectie. Dit zou de zenuwen tijdelijk verlammen, waarbij de pijn zou worden opgeheven. Het was zijn laatste hoop. En ook die van de artsen. Toen er na de injectie niets gebeurde werd er letterlijk tegen hem gezegd: “het spijt ons verschrikkelijk, maar er is niets meer wat we voor u kunnen doen.”

“het spijt ons verschrikkelijk, maar er is niets meer wat we voor u kunnen doen.”

Een aantal maanden geleden had ik M. al verteld over mijn ervaring met CBD. “Zou dit niet ook iets voor jou zijn?” , had ik hem gevraagd. M. had zo zijn bedenkingen over cannabis. Het is immers geen geregistreerd medicijn. Hij wilde het echter wel een kans geven. Alleen, CBD heeft geen pijnstillende werking. Het vermindert de gevoeligheid voor pijn, vermindert het aantal pijnprikkels zodat de pijn draagbaar wordt. Bij M. waren er echter zoveel pijnprikkels dat CBD niet voldoende hielp. Ook was hij al gewend geraakt aan het zwaar verdovende effect van de morfine.

Omdat vrijwel elke houding hem pijn deed, sliep M. al lange tijd zeer slecht. Hij omschreef de pijn als een continue druk op zijn borstkas: neerwaarts, van zijn hoofd richting zijn buik, opwaarts van zijn buik richting zijn hoofd en binnenwaarts van de buitenkant van zijn borstkas naar binnen in zijn lichaam. Hij kon niet meer afspreken met vrienden, enkele minuten buiten komen was al erg vermoeiend. De pijn had een wrak van hem gemaakt. Ik herkende het gevoel.

M. en ik werkten allebei als vrijwillig maatschappelijk begeleider bij een vluchtelingenorganisatie. Hij had hiermee zijn roeping gevonden, maar kon zijn werk vanwege het ongeluk niet verder doorzetten. En toch gebeurt alles voor een reden, hield hij dapper vol. Was ik hier niet gaan werken, dan had ik jou waarschijnlijk nooit leren kennen, zei hij me. En dan had ik cannabis nooit als optie overwogen.

Een aantal maanden gingen voorbij tot ik hem weer sprak. Inmiddels had hij verschillende therapieën uitgeprobeerd, allen met matig tot geen effect. Mijn vriend opperde dat hij misschien eens THC zou moeten proberen. CBD kon hij er dan naast blijven gebruiken, om het psychoactieve effect wat te dempen.

M. had gewacht tot er geen enkele andere optie meer over was. Op de dag dat hij te horen kreeg dat er niets meer voor hem kon worden gedaan, en hij besefte dat hij met dit pijnlijf zou moeten leren leven, besloot hij THC te proberen, in combinatie met CBD… en dat was het beste wat hij in lange tijd had besloten voor zichzelf. Vrijwel direct voelde hij hoe de pijn begon af te zwakken. Hij kon eindelijk weer goed slapen en zich zelfs langer dan 2 uur buitenshuis begeven!

En daarom kwam hij vandaag met een bos rozen. Van die hele mooie rozen, niet zo’n standaard bosje van de supermarkt. Nee, echt mooie, dieprode rozen, met fluweelzachte blaadjes en een stevige lange donkergroene steel met donkerpaarse doorns. Zorgvuldig uitgekozen bij de bloemist. Terwijl ik naar ze kijk, besef ik me pas echt goed hoe M. zich nu voelt. Hij heeft rust.

Een gedachte over “Rode rozen: genezen van pijn!

  1. Wat lief! Die rozen! En wat jullie voor hem konden doen… en dat hij (eindelijk) zo slim was om op die manier voor zichzelf te zorgen.
    Wat een prachtige plant is het toch!
    <3

Reacties zijn gesloten.