Zenuwpijn

December 2014: Zenuwontsteking

Naar de huisarts geweest. Hij bevestigde me dat, waar ik al bang voor was: ik heb een zenuwontsteking in mijn schouders. Flashbacks van mijn pubertijd gaan door mijn hoofd. Nachtenlang schreeuwen van de pijn, verlies van spierfunctie, niet kunnen slapen. De pijn die een zenuwontsteking geeft, is iets wat je je ergste vijanden nog niet gunt. Het enige lichtpuntje was, dat ik nu wist wat me te wachten stond. Het zou heel zwaar zijn, maar ik kon me nu tenminste een beetje mentaal voorbereiden op wat komen gaat. De vorige keer dat ik een zenuwontsteking had, duurde het circa een half jaar. Ok, dat moet lukken.

Wat is dat nu eigenlijk precies, een zenuwontsteking?

Een zenuwontsteking is een weinig specifieke aandoening van een of meer zenuwen. De verschijnselen die bij deze aandoening het meest voorkomen zijn verlamming met of zonder pijn in het gebied dat door de aangetaste zenuw wordt verzorgd. Men onderscheidt een enkelvoudige zenuwaandoening en een aandoening waarbij meer zenuwen in het proces betrokken zijn. Bron: menselijk-lichaam.com

Door erover te lezen word ik rustig. Wat ik heb, komt blijkbaar bij meer mensen voor. Het is vreselijk pijnlijk, maar het gaat -in principe- ook weer over. Ergens lees ik dat bepaalde vitaminen (als vitamine B) en mineralen (als magnesium) een gunstige uitwerking hebben op de zenuwen. Omdat ik borstvoeding geef, neem ik al dagelijks extra vitaminen in. Ik vul het aan met een vitamine B-complex. De eerste dagen lijkt het iets te helpen: overdag zakt de pijn een klein beetje weg. In de avond echter lijkt de pijn wel twee keer zo hard terug te willen slaan. Michel koopt een zak magnesiumzout voor me. Als ik bij mijn moeder ben, vul ik het bad met warm water en magnesium. Ik zak onderuit en ontspan. Of dit nu door de magnesium komt, of het hete water, is me niet duidelijk. Ook dit verlicht de pijn maar tijdelijk.